budynek dowództwa z kasynem oficerskim

Budynek dowództwa z kasynem oficerskim powstał w 1913 roku jako obiekt administracyjny, wzniesiony z cegły. Sama nazwa wskazuje na podwójną funkcję: budynek pełnił rolę siedziby dowództwa, a jednocześnie mieścił kasyno oficerskie, czyli miejsce spotkań, posiłków i życia towarzyskiego kadry oficerskiej stacjonującej w danej jednostce. Połączenie tych dwóch funkcji w jednym gmachu było typowym rozwiązaniem w architekturze wojskowej początku XX wieku, gdzie budynki dowództwa łączono często z zapleczem reprezentacyjnym dla oficerów. Styl architektoniczny nie został w rejestrze zabytków sprecyzowany i figuruje jako nieznany. Do rejestru zabytków budynek wpisano 26 czerwca 2015 roku pod numerem 966/Wlkp/A, ponad sto lat po jego wzniesieniu. Data budowy, 1913 rok, sytuuje powstanie obiektu jeszcze w okresie przed pierwszą wojną światową, co czyni go jednym ze starszych elementów całego zespołu obiektów wpisanych pod tym samym numerem rejestru. Dostępne dane nie podają adresu budynku, co ogranicza możliwość jego dokładnej lokalizacji względem pozostałych elementów tego samego wpisu konserwatorskiego, obejmującego łącznie kilka odrębnych budowli dawnego kompleksu wojskowego. Połączenie funkcji dowódczej i towarzyskiej w jednym gmachu podkreślało jego szczególną rangę w hierarchii zabudowy całej jednostki lotniczej. Datowanie na 1913 rok pozwala umiejscowić powstanie tego gmachu jeszcze w okresie zaboru pruskiego, przed utworzeniem polskiego lotnictwa wojskowego po odzyskaniu niepodległości.