budynek Fundacji Charytatywnej Bergera, ob. Politechniki Poznańskiej, Stefana Czarnieckiego 5
budynek Fundacji Charytatywnej Bergera, ob. Politechniki Poznańskiej to budynek administracyjny pod adresem Stefana Czarnieckiego 5 w Poznaniu, wpisany do rejestru zabytków w 1993.
ulica: ul. Czarnieckiego Stefana →
| Adres | Stefana Czarnieckiego 5 |
|---|---|
| Miejscowość | Poznań |
| Numer rejestru zabytków | A428 z 1993-11-04 |
| Data wpisu do rejestru | 04.11.1993 |
| Datowanie | 1909 r. |
| Funkcja obiektu | budynek administracyjny |
| Materiał | nieznana |
| Styl architektoniczny | nieznana |
| Gmina | Poznań |
| Powiat | Poznań |
| Województwo | wielkopolskie |
O zabytku
Budynek Fundacji Charytatywnej Bergera, dziś użytkowany przez Politechnikę Poznańską, wzniesiono w 1909 roku przy ulicy Stefana Czarnieckiego 5. Zarówno materiał konstrukcyjny, jak i styl architektoniczny obiektu nie zostały jednoznacznie określone w dokumentacji rejestru zabytków, co nie jest niczym niezwykłym w przypadku budynków, których pierwotna dokumentacja budowlana zaginęła lub nie została w pełni skatalogowana. Pierwotne przeznaczenie budynku, związane z działalnością dobroczynną fundacji noszącej nazwisko fundatora Bergera, wpisywało się w charakterystyczny dla przełomu XIX i XX wieku model finansowania instytucji społecznych przez prywatnych darczyńców. Tego typu fundacje budowały i utrzymywały obiekty o funkcji administracyjnej bądź opiekuńczej, służące określonym grupom mieszkańców miasta. Po zmianach własnościowych i funkcjonalnych w kolejnych dziesięcioleciach budynek przeszedł na potrzeby szkolnictwa wyższego i obecnie stanowi część zaplecza Politechniki Poznańskiej, pełniąc funkcje administracyjne związane z działalnością uczelni. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 4 listopada 1993 roku pod numerem A428, obejmując ochroną prawną jego historyczną bryłę jako świadectwo dawnej działalności filantropijnej w Poznaniu. Skromna dokumentacja dotycząca materiału i stylu budynku nie umniejsza jego wartości historycznej jako świadectwa działalności charytatywnej prowadzonej przez prywatne fundacje w mieście u progu XX wieku, zanim tego rodzaju zadania przejęły w większym zakresie instytucje publiczne. Brak zachowanej dokumentacji budowlanej dotyczącej materiału i stylu tego konkretnego obiektu nie jest wyjątkiem, lecz raczej regułą w przypadku wielu skromniejszych budynków instytucjonalnych Poznania sprzed pierwszej wojny światowej, których losy archiwalne bywały równie burzliwe jak losy samego miasta.
Źródło: rejestr zabytków NID.



