gmach Konsystorium Królewskiego, ob. prokuratura, Młyńska 11a
gmach Konsystorium Królewskiego, ob. prokuratura to sąd pod adresem Młyńska 11a w Poznaniu, wpisany do rejestru zabytków w 1978.
ulica: ul. Młyńska →

| Adres | Młyńska 11a |
|---|---|
| Miejscowość | Poznań |
| Numer rejestru zabytków | A/M207 z 1978-11-04 |
| Data wpisu do rejestru | 04.11.1978 |
| Datowanie | 1893 - 1894 |
| Funkcja obiektu | sąd |
| Materiał | ceglane |
| Styl architektoniczny | neogotycki |
| Gmina | Poznań |
| Powiat | Poznań |
| Województwo | wielkopolskie |
O zabytku
Gmach Konsystorium Królewskiego, dziś siedziba prokuratury, stoi przy ulicy Młyńskiej 11a i według rejestru zabytków powstał w latach 1893-1894, co potwierdza również Wikidata, wskazując rok 1893 jako datę budowy. Budynek Konsystorza Królewskiego w Poznaniu, jak nazywa go Wikipedia, wzniesiono z cegły w stylistyce neogotyckiej, typowej dla obiektów administracji kościelnej i sądowniczej wznoszonych w Poznaniu pod koniec XIX wieku.
Pierwotne przeznaczenie gmachu, związane z funkcjonowaniem konsystorza, czyli organu zarządzającego sprawami kościelnymi, zmieniło się z czasem na rzecz wymiaru sprawiedliwości, obiekt pełni dziś funkcję sądu w rozumieniu rejestru zabytków, mieszcząc prokuraturę. Taka zmiana funkcji z administracji kościelnej na instytucję państwową nie jest w Poznaniu odosobniona i często dotyczyła budynków wzniesionych w okresie zaboru pruskiego.
Budynek wpisano do rejestru zabytków 4 listopada 1978 roku pod numerem A/M207. W sąsiedztwie przy Młyńskiej rejestr obejmuje także kamienicę pod numerem 12 oraz kamienicę pod numerem 13, a nieopodal, przy Młyńskiej 1a, znajduje się kolejny obiekt o funkcji sądowej, wpisany pod numerem A/201. Neogotycka forma elewacji, z charakterystycznym dla tego stylu detalem ceglanym, była w Poznaniu końca XIX wieku często stosowana właśnie przy budynkach związanych z administracją kościelną, co dodatkowo podkreślało pierwotne przeznaczenie gmachu jako siedziby konsystorza. Krótka, encyklopedyczna nota Wikipedii ogranicza się właściwie do samej lokalizacji budynku, nie podając dodatkowych szczegółów jego historii czy dalszych losów po zmianie funkcji na sądowniczą.
Źródło: rejestr zabytków NID.



