kantor fabryki Cegielskiego

Kantor fabryki Cegielskiego to ceglany budynek administracyjny wzniesiony w latach 1869-1870. Obiekt pełnił funkcję biurową, służąc jako miejsce prowadzenia spraw administracyjnych i handlowych związanych z działalnością zakładu przemysłowego, do którego należał, co wskazuje sama jego nazwa, wiążąca budynek z fabryką noszącą nazwisko Cegielski. Data powstania kantoru, przypadająca na przełom lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XIX wieku, wpisuje go w okres dynamicznego rozwoju przemysłu w Poznaniu pod zaborem pruskim, kiedy to powstawały liczne zakłady wytwórcze wymagające odpowiedniego zaplecza administracyjnego. Ceglana konstrukcja budynku odpowiada typowemu dla epoki sposobowi wznoszenia obiektów przemysłowych i towarzyszącej im zabudowy biurowej, opartemu na trwałych, niepalnych materiałach budowlanych. Kantor wpisano do rejestru zabytków pod numerem A243 decyzją z 13 grudnia 1982 roku, obejmującą ochroną prawną jego historyczną bryłę jako świadectwa dziewiętnastowiecznej architektury przemysłowo-administracyjnej. W dokumentacji rejestrowej nie podano dokładnego adresu obiektu ani informacji o jego bezpośrednim otoczeniu, co ogranicza możliwość szczegółowego opisania kontekstu przestrzennego budynku. Sam fakt objęcia kantoru ochroną konserwatorską potwierdza jednak jego wartość jako elementu dziedzictwa związanego z historią jednego z poznańskich zakładów przemysłowych XIX i XX wieku.