dom, Klasztorna 17

Dom przy ulicy Klasztornej 17 należy do najstarszej zachowanej zabudowy mieszkalnej Poznania, wzniesiony w XV wieku, według danych Wikidanych około 1500 roku, w stylu gotyckim. Ceglana konstrukcja i średniowieczne pochodzenie stawiają budynek w rzędzie nielicznych domów mieszczańskich tej epoki, jakie przetrwały do dziś w obrębie dawnego Starego Miasta, mimo licznych pożarów i przebudów, jakie dotknęły tę część miasta na przestrzeni wieków. Obiekt wpisano do rejestru zabytków 16 kwietnia 1966 roku pod numerem 51, co objęło go ochroną prawną wymagającą zgody konserwatora na wszelkie prace budowlane. Nieopodal, pod numerem 19, stoi kolejny dom, a pod numerem 2 dom. W pobliżu znajduje się również dawne probostwo farne przy Klasztornej 11, związane z sąsiadującym kościołem farnym. Ulica Klasztorna, biegnąca w bezpośrednim sąsiedztwie dawnego kolegium jezuickiego, zachowała fragment średniowiecznego układu urbanistycznego wraz z kilkoma domami gotyckimi, co czyni ją jednym z ważniejszych świadectw najstarszej fazy rozwoju miasta lokacyjnego. Gotyckie kamienice mieszczańskie tego typu, wznoszone zwykle na wąskich, wydłużonych działkach, wyznaczały charakterystyczny rytm zabudowy średniowiecznego Poznania, którego ślady czytelne są do dziś w układzie ulic Starego Miasta.