dom, św. Marii Magdaleny 12

Dom przy ulicy św. Marii Magdaleny 12 wzniesiono w latach 1902-1904 jako budynek mieszkalny, murowany z cegły. Styl architektoniczny obiektu nie został określony w rejestrze zabytków. Kamienica sąsiaduje z gmachem Związku Kobiet Ojczyzna, ob. Instytutem Anestezjologii AM pod numerem 14 oraz ze szkołą pod numerem 10, tworząc razem zwartą pierzeję tej części ulicy. Do rejestru zabytków dom wpisano 20 października 1984 roku pod numerem A256, wspólnym dla kilku obiektów z tego obszaru miasta wpisanych tego samego dnia. Budynek pełnił funkcję mieszkalną od momentu powstania, w okresie gdy ulica św. Marii Magdaleny zabudowywana była gęstą, ceglaną zabudową typową dla poznańskich dzielnic z przełomu XIX i XX wieku. Data budowy, przypadająca na lata 1902-1904, wskazuje na intensywny rozwój tej części miasta w tamtym czasie, prowadzony równolegle z inwestycjami w pobliską infrastrukturę oświatową i instytucjonalną. Prosta, ceglana elewacja domu, bez rozbudowanej dekoracji, odpowiada standardom budownictwa czynszowego przełomu XIX i XX wieku, wznoszonego masowo w dzielnicach otaczających historyczne centrum Poznania. Sąsiedztwo obiektu o funkcji mieszkalnej z gmachami instytucjonalnymi i szkolnymi ilustruje mieszany, wielofunkcyjny charakter zabudowy tej ulicy w okresie jej intensywnego rozwoju.