kamienica, Wrocławska 7

Kamienica przy ulicy Wrocławskiej 7 należy do gęstego ciągu zabytkowej zabudowy tej ulicy, w sąsiedztwie kamienicy pod numerem 10 oraz budynku pod numerem 11. Powstała w XV wieku, wzniesiona z cegły, i od początku pełniła funkcję mieszkalną. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji. Do rejestru wpisano ją 11 kwietnia 1958 roku pod numerem A-119. Ulica Wrocławska, jedna z głównych ulic poznańskiego Starego Miasta, biegnąca w kierunku dawnej Bramy Wrocławskiej, zachowała wyjątkowo dużą liczbę kamienic objętych ochroną konserwatorską, w tym budynek pod numerem 15 oraz kamienicę pod numerem 14. Piętnastowieczna metryka budynku pod numerem 7 sytuuje go wśród najstarszych zachowanych domów mieszczańskich tej ulicy, choć jego pierwotna bryła została w kolejnych stuleciach wielokrotnie przebudowana. Dalej przy tej samej ulicy stoją kolejne chronione kamienice, między innymi budynek pod numerem 13 oraz dom pod numerem 18. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji kamienicy pod numerem 7, ograniczając jej opis do adresu, przybliżonego datowania na XV wiek, materiału budowlanego oraz numeru i daty wpisu.