kamienica, Wroniecka 21

Kamienica przy Wronieckiej 21 sąsiaduje z budynkiem pod numerem 15 i kamienicą pod numerem 19/20, tworząc razem z nimi zwarty fragment zabudowy tej ulicy. Powstała na przełomie XV i XVI wieku, wzniesiona z cegły, i pełni funkcję mieszkalną. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji. Do rejestru wpisano ją 11 kwietnia 1958 roku pod numerem A-132. Piętnasto-szesnastowieczna metryka budynku sytuuje go wśród najstarszych zachowanych kamienic ulicy Wronieckiej, choć jego pierwotny wygląd, podobnie jak w przypadku większości sąsiednich budynków, zatarły liczne przebudowy prowadzone w kolejnych stuleciach. W dalszej części ulicy stoi także kamienica pod numerem 24, wzniesiona już na początku XIX wieku, oraz kamienica pod numerem 23, co pokazuje, jak zróżnicowana chronologicznie jest zabudowa tej niewielkiej ulicy poznańskiego Starego Miasta. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji kamienicy pod numerem 21, ograniczając jej opis do adresu, datowania, materiału budowlanego oraz numeru i daty wpisu. Funkcja mieszkalna budynku pozostaje jedyną odnotowaną w dostępnej dokumentacji rejestrowej formą jego użytkowania.