kamienica, Wroniecka 24

Kamienica przy Wronieckiej 24 zamyka od północy opisany wyżej zespół zabudowy tej ulicy, sąsiadując z budynkiem pod numerem 21. Powstała na początku XIX wieku jako budowla murowana z cegły i pełni funkcję mieszkalną. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji. Do rejestru wpisano ją 11 kwietnia 1958 roku pod numerem A-134. Jest najmłodszą spośród kamienic ulicy Wronieckiej objętych tym samym wpisem rejestrowym z kwietnia 1958 roku, młodszą zarówno od szesnastowiecznej kamienicy pod numerem 19/20, jak i piętnasto-szesnastowiecznej kamienicy pod numerem 21. Dziewiętnastowieczna metryka budynku odzwierciedla ostatni etap kształtowania się zabudowy tej krótkiej, ale historycznie zróżnicowanej ulicy, biegnącej w kierunku dawnej Bramy Wronieckiej. Zespół uzupełniają kamienica pod numerem 15 oraz kamienica pod numerem 23, wpisana do rejestru osiem lat później niż pozostałe budynki tej pierzei. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji kamienicy pod numerem 24, ograniczając jej opis do adresu, datowania, materiału budowlanego oraz numeru wpisu. Funkcja mieszkalna budynku pozostaje jedyną odnotowaną w dostępnej dokumentacji rejestrowej formą jego użytkowania.