kamienica, Wroniecka 15

Kamienica przy ulicy Wronieckiej 15 otwiera od południa niewielki zespół zabytkowej zabudowy tej ulicy, sąsiadując z kamienicą pod numerem 19/20. Powstała pod koniec XVIII wieku jako budowla murowana z cegły i pełni funkcję mieszkalną. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji. Do rejestru wpisano ją 11 kwietnia 1958 roku pod numerem A-130. Ulica Wroniecka, biegnąca w kierunku dawnej Bramy Wronieckiej, skupia kilka kamienic o zbliżonej metryce, w tym budynek pod numerem 21 oraz kamienicę pod numerem 24, a także znacznie później wpisaną kamienicę pod numerem 23. Osiemnastowieczna metryka budynku pod numerem 15 czyni go jednym z młodszych obiektów w tym zespole zabudowy, młodszym niż piętnasto-szesnastowieczna kamienica pod numerem 21. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji, ograniczając opis obiektu do adresu, przybliżonego datowania, materiału budowlanego oraz numeru i daty wpisu z kwietnia 1958 roku. Funkcja mieszkalna kamienicy pod numerem 15 pozostaje jedyną odnotowaną w karcie rejestru formą jej użytkowania od czasu powstania. Ceglana konstrukcja budynku, wspólna dla całego opisanego tu zespołu czterech kamienic Wronieckiej, jest jedynym elementem materiałowym odnotowanym w każdej z ich kart rejestru.