kamienica, Wrocławska 11

Kamienica przy Wrocławskiej 11 wyróżnia się na tle sąsiedniej zabudowy zachowanym stylem renesansowym, w przeciwieństwie do wielu okolicznych budynków, których styl architektoniczny pozostaje nieokreślony w rejestrze zabytków. Powstała w XV wieku, murowana z cegły, i pełni funkcję mieszkalną. Sąsiaduje z kamienicą pod numerem 10 oraz budynkiem pod numerem 13. Do rejestru zabytków wpisano ją 11 kwietnia 1958 roku pod numerem A-121. Renesansowy charakter elewacji, mimo piętnastowiecznej metryki samego budynku, wskazuje na gruntowną przebudowę przeprowadzoną prawdopodobnie w kolejnych stuleciach, typową dla poznańskich kamienic mieszczańskich zmieniających wygląd wraz z modą architektoniczną epoki. Ulica Wrocławska, przy której stoi budynek, skupia liczne kamienice o zbliżonej, kilkusetletniej historii, w tym budynek pod numerem 15, kamienicę pod numerem 7 oraz kamienicę pod numerem 2, wpisaną do rejestru dopiero w 1966 roku. Dalej w tej samej pierzei stoi także dom pod numerem 18. Kamienica pod numerem 11 należy przy tym do nielicznych na tej ulicy budynków o jednoznacznie określonym w rejestrze stylu architektonicznym. Zespół kamienic tej ulicy uzupełniają ponadto budynek pod numerem 14 i kamienica pod numerem 16, obie wpisane do rejestru dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku.