kamienica, Plac Kolegiacki 5

Kamienica przy Placu Kolegiackim 5 wzniesiona została w XV wieku jako budynek mieszkalny, murowany z cegły, choć jej styl architektoniczny nie został w dokumentacji konserwatorskiej sprecyzowany. Do rejestru zabytków wpisano ją 29 marca 1960 roku pod numerem 71/A, co czyni ją jednym z wcześniej objętych ochroną obiektów tej części miasta i oznacza konieczność uzgadniania z konserwatorem zabytków wszelkich prac remontowych. Nieopodal, pod numerem 17, stoi dawne kolegium jezuickie, po kasacie zakonu przekształcone w siedzibę Urzędu Miejskiego, a pod numerem 6 dom. Plac Kolegiacki, którego nazwa nawiązuje do dawnej kolegiaty jezuickiej, skupia w sobie zarówno pozostałości średniowiecznej zabudowy mieszczańskiej, jak i monumentalne gmachy związane z działalnością zakonu jezuitów. Piętnastowieczne pochodzenie kamienicy sytuuje ją wśród najstarszych zachowanych budynków tej części Starego Miasta, poprzedzających o kilka stuleci powstanie sąsiedniego kompleksu kolegiackiego, wzniesionego dopiero w kolejnych wiekach przez sprowadzony do Poznania zakon jezuitów. Brak sprecyzowanego stylu w dokumentacji konserwatorskiej jest typowy dla budynków wielokrotnie przebudowywanych na przestrzeni wieków, których pierwotna, średniowieczna forma uległa z czasem częściowemu przekształceniu, przy zachowaniu jednak historycznej bryły i lokalizacji na działce wyznaczonej jeszcze w momencie lokacji miasta.