oficyna, Jeżycka 33

Oficyna przy ulicy Jeżyckiej 33 powstała w 1906 roku jako uzupełnienie zabudowy tej posesji, wzniesione w głębi działki, za stojącą od frontu kamienicą. Budynek pełnił funkcję oficyny mieszkalnej, mieszczącej dodatkowe lokale dla lokatorów, co pozwalało maksymalnie wykorzystać powierzchnię stosunkowo wąskiej, głębokiej działki budowlanej. Wzniesiono go w konstrukcji ceglanej, a styl architektoniczny nie został jednoznacznie określony w dokumentacji rejestru zabytków, co odpowiada skromniejszemu, czysto funkcjonalnemu charakterowi zabudowy tylnej, w przeciwieństwie do bardziej reprezentacyjnej elewacji frontowej. Taki dwuczęściowy układ zabudowy, łączący kamienicę frontową z oficyną, był powszechnym rozwiązaniem stosowanym w Jeżycach na przełomie XIX i XX wieku, gdy dzielnica przeżywała okres intensywnego rozwoju urbanistycznego związanego z napływem nowych mieszkańców. Oficyna, choć skromniejsza architektonicznie od budynku frontowego, stanowi integralną część historycznego założenia tej posesji i świadczy o pełnym wykorzystaniu dostępnej przestrzeni budowlanej. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 15 października 2001 roku pod numerem A466, obejmując ochroną konserwatorską wraz z kamienicą frontową cały zachowany zespół zabudowy tej działki przy Jeżyckiej. Układ obu części posesji pozwala prześledzić pełny schemat zagospodarowania typowej jeżyckiej działki z początku XX wieku, od reprezentacyjnej fasady frontowej po skromniejsze, czysto funkcjonalne zaplecze mieszkalne.