cmentarz Bożego Ciała, Bluszczowa

Cmentarz Bożego Ciała, zabytkowa nekropolia przy ulicy Bluszczowej 14 na poznańskiej Wildzie, według Wikipedii został założony w 1912 roku. W dokumentacji rejestru zabytków obiekt datowany jest natomiast szerzej, na lata 1920-1930, co odnosi się prawdopodobnie do okresu ukształtowania obecnego układu przestrzennego i zabudowy cmentarnej, następującego po samym założeniu nekropolii kilkanaście lat wcześniej. Cmentarz leży na osiedlu administracyjnym Wilda i pełni funkcję czynnego cmentarza rzymskokatolickiego, obsługującego okoliczną społeczność parafialną nieprzerwanie od ponad stu lat. Do rejestru zabytków wpisano go pod numerem A236 decyzją z 9 lutego 1984 roku, obejmując ochroną prawną historyczny układ kwater, alejek oraz zachowaną starą zabudowę cmentarną, ukształtowaną w toku kilkudziesięciu lat funkcjonowania nekropolii. Rozbieżność między rokiem założenia podawanym przez Wikipedię a rejestrowym datowaniem obiektu na lata dwudzieste i trzydzieste XX wieku pokazuje, jak różne mogą być kryteria datowania stosowane przez poszczególne źródła: jedno odnosi się do momentu powstania cmentarza jako instytucji administrującej terenem grzebalnym, drugie do okresu ukształtowania jego materialnej, zachowanej do dziś formy przestrzennej, obejmującej zapewne główne alejki, kwatery oraz ogrodzenie. Nazwa cmentarza, nawiązująca do święta Bożego Ciała, wskazuje na jego pierwotne powiązanie z lokalną tradycją religijną Wildy, dzielnicy intensywnie zaludnianej na przełomie XIX i XX wieku. Nekropolia pozostaje ważnym elementem historycznej tkanki tej części Poznania, a jej ochrona konserwatorska ma zapewnić zachowanie zarówno układu przestrzennego, jak i charakterystycznej, dawnej zabudowy nagrobnej, świadczącej o ciągłości funkcjonowania miejsca pochówku na przestrzeni ponad stu lat.