cmentarz przykościelny

Cmentarz przykościelny figuruje w rejestrze zabytków pod numerem 801/Wlkp/A, wpisany decyzją z 16 czerwca 2010 roku. W klasyfikacji Narodowego Instytutu Dziedzictwa oznaczono go funkcją cmentarz, co oznacza, że ochronie prawnej podlega sam teren dawnego pochówku wraz z jego historycznym układem przestrzennym, niekoniecznie zaś pojedyncze zachowane na nim nagrobki. Cmentarze przykościelne towarzyszyły świątyniom jeszcze przed wprowadzeniem przepisów sanitarnych nakazujących lokalizowanie nekropolii poza obrębem zabudowy, dlatego ich obecność bezpośrednio przy kościele bywa śladem starszej fazy funkcjonowania parafii. Ten sam numer rejestru obejmuje więcej niż jeden element dawnego założenia kościelnego, a cmentarz przykościelny stanowi w nim odrębną, samodzielnie wymienioną pozycję. Decyzja konserwatorska z 2010 roku nie precyzuje w dostępnych danych dokładnej daty założenia cmentarza ani jego granic geodezyjnych, ogranicza się do objęcia ochroną samego terenu w jego historycznym zasięgu. Taki zakres ochrony ma zapobiegać zabudowie lub przekształceniu powierzchni dawnej nekropolii oraz zachować jej relację przestrzenną wobec świątyni, z którą była związana funkcjonalnie od początku swojego istnienia jako miejsce pochówku wiernych danej parafii. Zachowanie takiego terenu w jego historycznych granicach, nawet bez czytelnych już nagrobków, pozwala późniejszym badaczom odtworzyć dawny zasięg i charakter założenia cmentarnego. Współistnienie cmentarza i kościoła w jednym wpisie rejestrowym podkreśla, że oba elementy traktowane są przez konserwatora jako części jednego, spójnego założenia sakralnego.