mauzoleum rodziny Mielochów

Mauzoleum rodziny Mielochów powstało na początku XX wieku jako ceglana budowla o funkcji grobowej. Rejestr zabytków nie podaje stylu architektonicznego obiektu ani jego dokładnego adresu. Do rejestru zabytków mauzoleum wpisano 30 października 1984 roku pod numerem A265. Budowle tego typu wznoszono na poznańskich cmentarzach jako miejsca spoczynku zamożnych rodzin mieszczańskich, pragnących upamiętnić swoich zmarłych w trwałej, monumentalnej formie. Ceglana konstrukcja mauzoleum wskazuje na solidne wykonanie, typowe dla obiektów sepulkralnych tego okresu, budowanych z myślą o wielopokoleniowym użytkowaniu. Nazwa obiektu wiąże go z rodziną Mielochów, dla której pełnił funkcję rodzinnego miejsca pochówku. Data powstania, określona ogólnie jako początek XX wieku, wskazuje na okres, gdy w Poznaniu popularne było wznoszenie okazałych grobowców rodzinnych, nawiązujących formą do architektury sakralnej. Wpis do rejestru zabytków w 1984 roku objął obiekt ochroną konserwatorską jako świadectwo dawnych obyczajów pogrzebowych i architektury cmentarnej Poznania. Brak w rejestrze informacji o dokładnym adresie mauzoleum jest charakterystyczny dla wpisów dotyczących obiektów cmentarnych, opisywanych częściej przez odniesienie do nazwy fundatora niż do konkretnej lokalizacji ulicznej. Forma architektoniczna tego typu grobowców zwykle nawiązywała do rozwiązań stosowanych w architekturze sakralnej, podkreślając powagę miejsca pochówku.