Fort II - Stulpnagel

Fort II, określany także nazwą Stulpnagel, wzniesiono w latach 1878-1882. Czteroletni okres budowy jest krótszy niż w przypadku wcześniej zakładanych fortów tej samej serii, co może wskazywać na wykorzystanie już wypracowanych rozwiązań konstrukcyjnych i sprawniejszą organizację prac. W dokumentacji rejestrowej obiekt sklasyfikowano jako zespół fortyfikacyjny, obejmujący zarówno elementy murowane, jak i ziemne, typowe dla umocnień polowych i stałych końca XIX wieku. Fort II wpisano do rejestru zabytków pod numerem A245 decyzją z 25 maja 1983 roku, tą samą, która objęła ochroną prawną cały szereg pokrewnych obiektów fortyfikacyjnych powstałych w podobnym okresie. Nazwa Stulpnagel, towarzysząca numerowi porządkowemu, odzwierciedla przyjętą wówczas praktykę nadawania fortom nazw własnych, nawiązujących zazwyczaj do nazwisk oficerów lub dygnitarzy wojskowych. Dokumentacja nie precyzuje dokładnej lokalizacji obiektu ani zastosowanego materiału budowlanego, co ogranicza możliwość szczegółowego opisania jego fizycznej formy. Mimo skromnego zakresu dostępnych informacji, sam fakt wpisania fortu do rejestru zabytków potwierdza uznanie jego wartości jako elementu dziewiętnastowiecznego systemu obronnego, którego pozostałości do dziś podlegają ochronie konserwatorskiej.