Fort VIIa - Strotha, Wałbrzyska 2

Fort VIIa, określany również jako Strotha, znajduje się przy ulicy Wałbrzyskiej 2 i powstawał w latach 1887-1890. Trzyletni okres budowy sytuuje go wśród później wznoszonych obiektów tej serii fortyfikacyjnej, powstałych już w schyłkowej fazie rozbudowy systemu obronnego wokół Poznania. Dokumentacja rejestrowa klasyfikuje fort jako zespół, obejmujący pełen zestaw elementów obronnych typowych dla tego okresu. Fort VIIa wpisano do rejestru zabytków pod numerem A245 decyzją z 25 maja 1983 roku, wspólną dla całej grupy powiązanych ze sobą fortów powstałych w zbliżonym czasie wokół miasta. Nazwa Strotha, nadana obiektowi, nawiązuje do niemieckiej praktyki nazewniczej stosowanej wobec budowli wojskowych z okresu zaboru pruskiego. Podanie w dokumentacji konkretnego adresu, w odróżnieniu od wielu innych fortów tej serii pozbawionych przypisanej lokalizacji ulicznej, pozwala precyzyjnie umiejscowić Fort VIIa w topografii miasta, przy ulicy Wałbrzyskiej. Obiekt pozostaje elementem chronionego prawnie, historycznego systemu fortyfikacyjnego, który wraz z pozostałymi fortami tworzył rozległy pierścień umocnień otaczających Poznań w ostatnich dekadach XIX wieku.