dom Czerwona Apteka, Stary Rynek 37

Dom Czerwona Apteka przy Starym Rynku 37 powstał w pierwszej połowie XVI wieku jako jedna z kamienic otaczających poznański rynek w okresie jego renesansowego rozkwitu. Wzniesiono go w konstrukcji ceglanej, a styl architektoniczny elewacji nie został jednoznacznie określony w dokumentacji rejestru zabytków. Charakterystyczna nazwa własna budynku, nawiązująca do dawnej apteki działającej niegdyś w jego wnętrzach, świadczy o handlowo-usługowej funkcji parteru, typowej dla kamienic rynkowych, gdzie sklepy i zakłady rzemieślnicze sąsiadowały bezpośrednio z częścią mieszkalną wyższych kondygnacji. Stary Rynek, centralny plac dawnego miasta lokacyjnego, otoczony jest do dziś zwartą pierzeją kamienic mieszczańskich, wśród których znajduje się poznański ratusz pod numerem 1 oraz kamienica pod numerem 29. Nazwy własne takie jak Czerwona Apteka pomagały niegdyś mieszkańcom orientować się wśród licznych, podobnych do siebie kamienic rynkowych, zanim upowszechniono jednolitą numerację budynków. Do rejestru zabytków dom wpisano 15 stycznia 1935 roku pod numerem KKI-11a/5/35, obejmując ochroną konserwatorską jego historyczną, sięgającą XVI wieku bryłę. Nieopodal, pod numerem 27, znajduje się także kamienica, podobnie jak dom Czerwona Apteka objęta ochroną konserwatorską już w okresie międzywojennym, co świadczy o wczesnym docenieniu wartości historycznej zabudowy Starego Rynku. Tego rodzaju domy z nazwami własnymi, nawiązującymi do dawnych funkcji handlowych czy rzemieślniczych parteru, stanowią dziś cenne źródło wiedzy o codziennym życiu gospodarczym poznańskiego rynku na przestrzeni kilku stuleci jego istnienia.