kamienica, Jana Matejki 52

Kamienica pod numerem 52 przy ulicy Jana Matejki datowana jest na lata 1902-1903, co czyni ją nieco starszą od sąsiednich budynków pod numerami 50 i 51, wzniesionych nieco później. Budynek murowany jest z cegły, a jego styl architektoniczny nie został jednoznacznie określony w dokumentacji konserwatorskiej. Pełni funkcję mieszkalną i znajduje się pomiędzy kamienicą pod numerem 51 a kamienicą pod numerem 53, stanowiąc kolejne ogniwo długiej, niemal jednolitej pierzei zabudowy czynszowej ciągnącej się dalej w stronę kolejnych, wyższych numerów tej ulicy. Kamienicę przy numerze 52 wpisano do rejestru zabytków 26 marca 1992 roku pod numerem A-373, w tym samym dniu, w którym ochroną objęto również dwa sąsiednie budynki tej ulicy. Różnica w datowaniu poszczególnych kamienic tego odcinka, mimo wspólnego wpisu do rejestru, pokazuje, że cała pierzeja powstawała stopniowo, na przestrzeni kilku lat przełomu XIX i XX wieku. Taki układ, w którym niemal identyczne z pozoru budynki różnią się w rzeczywistości datą powstania o rok lub dwa, jest typowy dla intensywnie zabudowywanych ulic ówczesnego Poznania, gdzie poszczególne parcele nabywali i zagospodarowywali niezależni od siebie inwestorzy.