kamienica, Głogowska 72

Kamienica przy ulicy Głogowskiej 72 powstała w 1901 roku jako kolejny przykład intensywnej zabudowy czynszowej wzdłuż jednej z głównych arterii wylotowych ówczesnego Poznania. Elewację utrzymano w stylu eklektycznym, łączącym różnorodne motywy historyczne w jedną, dekoracyjną kompozycję, typową dla kamienic mieszczańskich tego okresu. Budynek wzniesiono z cegły, w konstrukcji trwałej i odpornej, dominującej wówczas w miejskim budownictwie mieszkaniowym. Głogowska, prowadząca od centrum miasta w stronę Górczyna i dalej na zachód, zabudowywana była systematycznie kamienicami o zbliżonym charakterze, wśród których do dziś zachowały się między innymi dom zwany Sołtysówką pod numerem 37 oraz kamienica z oficynami pod numerem 95. W pobliżu funkcjonowała także dawna poczta przy numerze 17, co świadczy o rozwiniętej infrastrukturze usługowej towarzyszącej zabudowie mieszkalnej tej ulicy. Do rejestru zabytków kamienicę wpisano 27 października 1995 roku pod numerem A436, obejmując ochroną konserwatorską jej historyczną bryłę i eklektyczny wystrój elewacji. Zachowane do dziś obiekty wzdłuż Głogowskiej tworzą łącznie obraz zabudowy miasta w okresie jego najintensywniejszego rozwoju gospodarczego pod koniec XIX wieku. Nieco dalej wzdłuż ulicy stoi także hala reprezentacyjna pod numerem 14, świadcząca o tym, że Głogowska łączyła w sobie funkcję handlowo-mieszkalną z funkcją reprezentacyjną, ważną dla całego miasta.