kamienica, Półwiejska 39

Kamienica przy ulicy Półwiejskiej 39 pochodzi z końca XIX wieku, co według danych Wikidanych odpowiada w przybliżeniu 1900 rokowi, i wzniesiona została z cegły, w okresie intensywnej zabudowy tej ulicy, sąsiadującej niegdyś z terenami dawnego browaru. Styl architektoniczny budynku nie został jednoznacznie sklasyfikowany w rejestrze zabytków. Obiekt pełni funkcję mieszkalną i wpisuje się w historyczną pierzeję Półwiejskiej, przy której zachowało się wiele innych zabytkowych kamienic, w tym budynek pod numerem 5, kamienica z dwiema oficynami pod numerem 29 oraz kamienica z oficyną pod numerem 33. W pobliżu, pod numerem 42, zachował się dawny kompleks przemysłowy, obejmujący zabudowania browaru wraz z towarzyszącym mu budynkiem administracyjnym, co świadczy o dawnym, mieszanym, mieszkalno-przemysłowym charakterze tej części ulicy. Kamienicę przy numerze 39 wpisano do rejestru zabytków 2 lipca 1992 roku pod numerem A-385, obejmując ją ochroną konserwatorską wraz z pozostałą, historyczną zabudową Półwiejskiej. Sąsiedztwo zabudowy mieszkalnej i dawnych obiektów przemysłowych, dziś już nieczynnych, pozostaje charakterystyczną cechą tej części Poznania, w której granice między dzielnicą mieszkaniową a zapleczem produkcyjnym miasta bywały historycznie płynne.