kamienica, Jana Matejki 59

Kamienica przy Jana Matejki 59 powstała w 1904 roku, z cegły, w ramach tej samej fali intensywnej zabudowy czynszowej, która objęła cały odcinek ulicy między numerami 50 a 61. Styl architektoniczny budynku nie został jednoznacznie sklasyfikowany w dokumentacji konserwatorskiej. Obiekt pełni funkcję mieszkalną i należy do tej samej, opisanej wspólnie w rejestrze grupy budynków co kamienica pod numerem 50, kamienica pod numerem 53 oraz sąsiadująca bezpośrednio kamienica pod numerem 57. Kamienicę pod numerem 59 wpisano do rejestru zabytków 16 lutego 1993 roku pod numerem A-380, tego samego dnia co budynek pod numerem 57, co świadczy o jednoczesnym objęciu ochroną konserwatorską kilku sąsiadujących ze sobą obiektów w ramach jednej decyzji administracyjnej. Data ta przypadła na końcowy etap wieloletniego procesu dokumentowania całej zabudowy tego odcinka ulicy Jana Matejki, prowadzonego stopniowo, budynek po budynku, na przestrzeni kilkunastu miesięcy. Kamienica, podobnie jak pozostałe budynki tej pierzei, powstała w krótkim odstępie czasu od sąsiednich realizacji, co nadało całej ulicy wyjątkowo spójny, jednorodny charakter architektoniczny, rzadko spotykany w tak kompletnej formie na terenie współczesnego Poznania.