kamienica, Jana Matejki 56

Kamienica pod numerem 56 przy ulicy Jana Matejki datowana jest na lata 1902-1903, podobnie jak kilka innych budynków tego odcinka ulicy. Wzniesiono ją z cegły, a jej styl architektoniczny nie został jednoznacznie określony w dokumentacji konserwatorskiej. Budynek pełni funkcję mieszkalną i leży pomiędzy kamienicą pod numerem 55 a kamienicą pod numerem 57, stanowiąc kolejne ogniwo długiego, niemal jednolitego ciągu zabudowy czynszowej sięgającego numeru 61. Kamienicę przy numerze 56 wpisano do rejestru zabytków 19 stycznia 1993 roku pod numerem A-377, zaledwie osiem dni po sąsiednim budynku pod numerem 55, co potwierdza sukcesywny, prowadzony niemal budynek po budynku proces obejmowania ochroną konserwatorską całej tej pierzei ulicy Jana Matejki na początku 1993 roku. Krótkie odstępy czasu dzielące kolejne wpisy do rejestru wskazują, że służby konserwatorskie dokumentowały ten odcinek ulicy w sposób systematyczny, prawdopodobnie budynek po budynku, w porządku odpowiadającym kolejności przeprowadzanych oględzin terenowych, a nie numeracji adresowej poszczególnych kamienic. Tego rodzaju procedura, rozciągnięta na kilka tygodni, była typowa dla obejmowania ochroną całych, jednorodnych pierzei ulicznych w Poznaniu na początku lat dziewięćdziesiątych.