kamienica, Rynek Łazarski 7

Kamienica przy Rynku Łazarskim 7 w Poznaniu powstała w latach 1905-1909 jako budynek ceglany. Dokumentacja rejestrowa nie precyzuje jej stylu architektonicznego, podając jedynie przedział czasowy budowy oraz materiał konstrukcyjny. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 29 września 1992 roku pod numerem A-400. Sama nazwa placu, Rynek Łazarski, wskazuje na jego pierwotną funkcję handlową, wokół której zwykle koncentrowała się gęsta zabudowa mieszkalno-usługowa. Rozpiętość dat w datowaniu, obejmująca cztery lata, sugeruje, że budowa mogła przebiegać etapami lub że dokumentacja konserwatorska nie pozwoliła ustalić dokładnego roku ukończenia inwestycji. Dla tego adresu rejestr nie wskazuje żadnych powiązanych obiektów wpisanych odrębnie, co nie oznacza braku historycznej zabudowy w okolicy, a jedynie brak formalnych powiązań w samej dokumentacji ewidencyjnej dotyczącej tej konkretnej kamienicy. Brak wskazanego stylu architektonicznego, podobnie jak w wielu innych przypadkach z tego okresu, ogranicza opis obiektu do jego funkcji, materiału i przybliżonych ram czasowych budowy. Ceglana konstrukcja kamienicy, potwierdzona w dokumentacji rejestrowej, odpowiada standardowemu materiałowi budowlanemu stosowanemu w tej części miasta na przełomie XIX i XX wieku.