kamienica, Stary Rynek 79

Kamienica przy Starym Rynku 79 w Poznaniu pochodzi z XVI wieku i reprezentuje styl gotycki, wzniesiona z cegły. Wikidata potwierdza tę klasyfikację stylową, wskazując na architekturę gotycką, zgodnie z opisem w rejestrze zabytków. Budynek stoi po przeciwnej stronie placu niż większość opisywanych wcześniej kamienic z numeracją poniżej 65, co odzwierciedla nieciągły, historyczny sposób numeracji poznańskiego Starego Rynku, obejmującego zabudowę wokół całego czworoboku placu. Gotycka forma tego rodzaju kamienic wiązała się zwykle z wąską, głęboką działką i surowym licem ceglanym, bez tynku maskującego pierwotną strukturę muru, co pozwalało eksponować jakość samego muru jako element wystroju fasady. Do rejestru zabytków wpisano ją 14 września 1934 roku pod numerem 93A, razem z kilkoma innymi obiektami tego dnia. W pobliżu, pod numerem 78, stoi pałac Działyńskich, objęty odrębnym wpisem do rejestru zabytków, znacznie późniejszym niż wpis dotyczący samej kamienicy. Nieopodal znajduje się także poznański ratusz pod numerem 1, chroniony na mocy wpisu sprzed drugiej wojny światowej, oraz kamienica pod numerem 29, wpisana tego samego dnia co budynek pod numerem 79. Gotycki rodowód budynku łączy go z najstarszą, średniowieczną fazą zabudowy tego samego placu. Kamienice o takiej metryce należą do najcenniejszych świadectw pierwotnego, średniowiecznego układu przestrzennego poznańskiego rynku. Zgodność klasyfikacji stylowej między rejestrem zabytków a Wikidatą dodatkowo potwierdza, że mimo wielowiekowej historii przekształceń, gotycki rodowód budynku pozostaje niepodważalny.