kamienica, Jana Matejki 50

Kamienica przy ulicy Jana Matejki 50 powstała w latach 1905-1906, z cegły, w ramach zwartej, jednorodnej zabudowy tej części ulicy, wznoszonej w krótkim odstępie czasu przez kolejnych inwestorów działających na sąsiadujących ze sobą parcelach. Styl architektoniczny fasady nie został jednoznacznie sklasyfikowany w rejestrze zabytków, co jest typowe dla wielu kamienic czynszowych tego okresu, łączących w sobie elementy różnych, ówcześnie popularnych kierunków. Budynek pełni funkcję mieszkalną i otwiera od zachodu długi ciąg niemal jednocześnie wznoszonych kamienic, sięgający aż po numer 61. Bezpośrednio sąsiaduje z nim kamienica pod numerem 51, a dalej w tej samej pierzei stoją kolejno kamienica pod numerem 52 oraz kamienica pod numerem 53. Kamienicę przy numerze 50 wpisano do rejestru zabytków 26 marca 1992 roku pod numerem A-371. Cała pierzeja ulicy Jana Matejki między numerami 50 a 61 stanowi dziś jeden z najbardziej spójnych przykładów jednolicie zaplanowanej zabudowy czynszowej w tej części Poznania, powstałej w krótkim, kilkuletnim okresie na przełomie XIX i XX wieku, gdy kolejne działki wzdłuż ulicy zabudowywano niemal jednocześnie przez różnych inwestorów prywatnych.