kamienica, Jana Henryka Dąbrowskiego 34

Kamienica przy Jana Henryka Dąbrowskiego 34 w Poznaniu powstała w 1904 roku w stylu neobarokowym, co zgodnie potwierdzają rejestr zabytków i Wikidata. Ceglaną elewację ukształtowano zgodnie z zasadami tego historyzującego stylu, sięgającego po bogatszy detal architektoniczny niż w przypadku sąsiednich, bardziej powściągliwych realizacji.

Naprzeciwko kamienicy, po drugiej stronie ulicy, stoją budynki pod numerami 25 i 39, a dalej 35/37. W stronę centrum ulica prowadzi do dawnej kamienicy zaadaptowanej na potrzeby Teatru Nowego, pod numerem 5. Ta różnorodność stylowa, od secesji po neobarok, dobrze oddaje charakter Dąbrowskiego jako ulicy budowanej przez wielu inwestorów w krótkim odstępie czasu. Kamienicę pod numerem 34 wpisano do rejestru zabytków 27 listopada 1991 roku pod numerem A339. Neobarokowy detal elewacji, z charakterystycznymi dla tego stylu falistymi gzymsami i bogatszym opracowaniem obramień okiennych, wyróżniał budynek na tle prostszych, bardziej stonowanych realizacji sąsiednich kamienic czynszowych, wznoszonych w tym samym czasie wzdłuż ulicy. Taka stylowa różnorodność, obejmująca zarówno formy neobarokowe, jak i secesyjne, jest typowa dla ulic budowanych przez wielu niezależnych inwestorów w krótkim odstępie lat.