kamienica, Stary Rynek 97

Kamienica przy Starym Rynku 97 w Poznaniu powstała w 1908 roku. Rejestr zabytków nie precyzuje jej stylu architektonicznego, oznaczając go jako nieznany, natomiast materiałem konstrukcyjnym jest cegła. Data budowy, 1908 rok, czyni ją jedną z najmłodszych kamienic tej pierzei Starego Rynku, powstałą już w epoce zdominowanej przez zabudowę historyzującą i secesyjną, w przeciwieństwie do sąsiednich obiektów o metryce sięgającej średniowiecza. Brak jednoznacznej klasyfikacji stylowej w rejestrze zabytków dla tak młodego, jak na tę pierzeję, budynku może wynikać z eklektycznego charakteru elewacji, łączącej elementy różnych konwencji historyzujących popularnych na początku XX wieku. Do rejestru zabytków wpisano ją 14 września 1934 roku pod numerem 98A. W pobliżu znajduje się pałac Działyńskich pod numerem 78, objęty odrębnym wpisem do rejestru zabytków, oraz kamienica pod numerem 28, wpisana tego samego dnia co budynek pod numerem 97. Nieopodal stoi także kamienica pod numerem 42, dziś siedziba muzeum, chroniona na mocy osobnej, późniejszej decyzji konserwatorskiej. Bezpośrednio sąsiadująca kamienica pod numerem 98, wpisana do rejestru pod tym samym numerem porządkowym 98A, tworzy razem z opisywanym budynkiem wspólnie chronioną parę kamienic tej części placu, powstałych i wpisanych do rejestru równolegle, tego samego dnia. Taka bliźniacza para budynków, o niemal identycznej metryce i materiale, rzadko spotykana jest w tak dobrze udokumentowanej formie wśród pozostałej zabudowy rynkowej.