kamienica, Stary Rynek 62

Kamienica przy Starym Rynku 62 w Poznaniu pochodzi z XV wieku i reprezentuje styl gotycki, wzniesiona z cegły. Wikidata potwierdza tę klasyfikację stylową, określając budynek jako przykład architektury gotyckiej, zbieżnie z danymi rejestru zabytków. Piętnastowieczne datowanie czyni ją jedną ze starszych zachowanych kamienic tej pierzei placu, obok kilku innych obiektów o zbliżonej metryce. Gotycka forma tego typu budynków wiązała się zwykle z wąską, głęboką działką i surowym, nieotynkowanym licem ceglanym, odróżniającym je od późniejszych, otynkowanych realizacji nowożytnych, a strome dachy dodatkowo podkreślały pionowy charakter całej bryły. Do rejestru zabytków wpisano ją 14 września 1934 roku pod numerem 90A, w tym samym dniu co kilka sąsiadujących budynków. W pobliżu stoi pałac Działyńskich pod numerem 78, objęty ochroną na mocy odrębnej, znacznie późniejszej decyzji konserwatorskiej, a także kamienica pod numerem 29, wpisana tego samego dnia co budynek pod numerem 62. Nieopodal znajduje się również dom Grodzicki pod numerem 41, chroniony na mocy osobnego wpisu z lat siedemdziesiątych XX wieku. Gotycki rodowód budynku, podobnie jak kilku innych kamienic tej części Starego Rynku, dokumentuje najstarszą, średniowieczną fazę zabudowy placu, zachowaną mimo licznych późniejszych przebudów. Tego rodzaju piętnastowieczne kamienice, rozsiane wzdłuż całego placu, tworzą razem najstarszą, choć niekompletną warstwę historycznej zabudowy poznańskiego rynku.