kamienica, Stary Rynek 99

Kamienica przy Starym Rynku 99 zajmuje miejsce w pierzei jednego z najstarszych placów Poznania, niedaleko ratusza oraz dawnego odwachu, obecnie siedziby Muzeum Powstania Wielkopolskiego. Budynek wzniesiono w 1908 roku jako obiekt murowany z cegły, pełniący funkcję kamienicy mieszkalnej. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji. Podobny charakter ma sąsiadująca kamienica pod numerem 27, wpisana do rejestru tego samego dnia co budynek pod numerem 99. Ochroną konserwatorską objęto go 14 września 1934 roku, nadając mu w rejestrze numer 98A. Wpis dotyczy bryły kamienicy wraz z historyczną elewacją frontową, zwróconą w stronę płyty rynku. Budynek stoi w otoczeniu wielu innych zabytkowych kamienic tej samej pierzei, w tym domu Grodzickiego pod numerem 41, co sprawia, że współtworzy zwartą, historyczną zabudowę śródmieścia, ukształtowaną głównie na przełomie XIX i XX wieku. Adres Stary Rynek 99 sytuuje kamienicę w centralnym punkcie miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie najważniejszych zabytków poznańskiego rynku. Do rejestru zabytków wpisano również dalsze budynki tej pierzei, między innymi kamienicę pod numerem 28 i kamienicę pod numerem 29, obie tego samego dnia co budynek pod numerem 99, a także pałac Działyńskich, objęty ochroną znacznie później, w 1971 roku pod numerem 78.