kamienica, Za Groblą 5

Kamienica przy ulicy Za Groblą 5 powstała w latach 1908 do 1910, w okresie intensywnej rozbudowy tej części Poznania położonej w pobliżu terenów przemysłowych i infrastruktury miejskiej. Budynek reprezentuje styl eklektyczny, charakterystyczny dla epoki, w której architekci swobodnie łączyli elementy różnych tradycji historycznych, tworząc bogato zdobione fasady łączące motywy klasycystyczne, neorenesansowe czy neobarokowe. Konstrukcję wzniesiono z cegły, zgodnie z powszechną wówczas praktyką budowlaną w tej części miasta. W bezpośrednim sąsiedztwie, pod numerem 8, znajdują się dawne budynki gazowni, co świadczy o bliskości obiektów mieszkalnych i miejskiej infrastruktury technicznej charakterystycznej dla tej okolicy przełomu XIX i XX wieku. Taka lokalizacja nie była przypadkowa: kamienice czynszowe budowano często w pobliżu zakładów przemysłowych i komunalnych, aby zapewnić mieszkania pracownikom oraz osobom obsługującym infrastrukturę miejską. Do rejestru zabytków budynek wpisano 7 października 1994 roku pod numerem A435, co objęło ochroną prawną jego eklektyczną elewację oraz historyczną bryłę. Zachowanie takich obiektów pozwala dziś odtworzyć charakter dawnej zabudowy Za Groblą, ulicy, która w znacznej mierze utraciła swój pierwotny, mieszany przemysłowo-mieszkalny charakter. Sąsiedztwo obiektów przemysłowych, takich jak wspomniana gazownia, nadawało tej części Za Groblą charakter typowy dla obrzeży historycznego centrum, gdzie funkcje mieszkalne i techniczne przenikały się silniej niż w bardziej reprezentacyjnych dzielnicach miasta.