kamienica, Stary Rynek 28

Kamienica przy Starym Rynku 28 pochodzi z XIX wieku, murowana z cegły, stanowiąc jeden z elementów pierzei rynkowej wpisanych do rejestru zabytków tego samego dnia co sąsiednie budynki. Do rejestru wpisano ją 14 września 1934 roku pod numerem 77A, co objęło budynek najwyższą formą ochrony konserwatorskiej, obowiązującą do dziś. Sąsiaduje bezpośrednio z kamienicą pod numerem 27 oraz z kamienicą pod numerem 29, tworząc razem zwarty ciąg zabudowy mieszczańskiej pierzei rynkowej. Nieopodal, pod numerem 41, stoi dom Grodzicki. Dziewiętnastowieczne pochodzenie kamienicy pod numerem 28, w otoczeniu starszych sąsiadów, pokazuje, że pierzeja Starego Rynku nie jest jednorodna stylistycznie, lecz stanowi zapis kilku kolejnych faz przebudowy poszczególnych działek, aż po czasy nowożytne, przy zachowaniu pierwotnego, średniowiecznego podziału parcelacyjnego rynku, który wyznaczał szerokość i głębokość poszczególnych parceli mieszczańskich niezależnie od tego, w jakim stylu wznoszono na nich kolejne budynki. Objęcie kamienicy ochroną konserwatorską oznacza dla właścicieli obowiązek uzgadniania z wojewódzkim konserwatorem zabytków wszelkich prac remontowych, w tym renowacji elewacji frontowej widocznej z poziomu placu.