kamienica, Podgórna 12

Kamienica przy ulicy Podgórnej 12 pochodzi z 1890 roku i wzniesiono ją z cegły w czasie, gdy okolice dzisiejszego placu Wolności i ulicy Podgórnej zabudowywano gęsto kamienicami czynszowymi. Styl architektoniczny budynku nie został jednoznacznie określony w dokumentacji konserwatorskiej. Obiekt pełni funkcję mieszkalną i wraz z sąsiednimi realizacjami współtworzy historyczną tkankę tej części miasta, położonej blisko dawnego kolegium jezuickiego. W pobliżu, pod adresem Podgórna 6, stoi inna zabytkowa kamienica, a nieopodal rozciąga się park przy dawnym kolegium jezuickim, znany dziś jako Park Chopina, jeden z najstarszych terenów zielonych w centrum Poznania. Kamienicę przy Podgórnej 12 wpisano do rejestru zabytków 5 listopada 1992 roku pod numerem A-345, tym samym co budynek przy Świętym Marcinie 8, choć oba obiekty dzieli lokalizacja i dotyczą odrębnych wpisów w innych częściach miasta. Budynek dokumentuje rozwój gęstej zabudowy śródmiejskiej Poznania z końca XIX wieku, prowadzonej w bezpośrednim sąsiedztwie dawnych terenów jezuickich. Zachowany do dziś, wraz z sąsiednimi realizacjami przy tej samej ulicy, dokumentuje skalę i tempo urbanizacji tej części miasta w ostatnich dekadach zaboru pruskiego, gdy kolejne działki przy Podgórnej systematycznie zabudowywano kamienicami czynszowymi o zbliżonym charakterze.