kamienica, Grunwaldzka 20a

Kamienica przy ulicy Grunwaldzkiej 20a powstała w 1901 roku według projektu architekta Paula Pitta, co czyni ją jedną z nielicznych kamienic w tej okolicy, dla których znany jest twórca projektu. Elewację wykonano w stylu secesyjnym, z charakterystycznymi dla tego nurtu, swobodnymi liniami dekoracyjnymi oraz roślinnymi motywami ornamentalnymi, kontrastującymi z bardziej stonowaną, eklektyczną zabudową sąsiednich odcinków ulicy. Budynek wzniesiono w konstrukcji ceglanej, zgodnie z powszechną wówczas praktyką budowlaną Poznania. Grunwaldzka, jedna z ważniejszych arterii prowadzących z centrum miasta na zachód, zabudowana była w tym okresie zarówno kamienicami czynszowymi, jak i większymi obiektami użyteczności publicznej, w tym hotelem Polonia, przekształconym później w szpital wojskowy, pod numerem 16/18. W pobliżu zachowały się także kamienica pod numerem 15 oraz kamienica pod numerem 23, reprezentujące podobny okres i skalę zabudowy. Do rejestru zabytków kamienicę wpisano 14 czerwca 2002 roku pod numerem A469, obejmując ochroną konserwatorską jej secesyjną elewację jako jeden z bardziej wyrazistych przykładów zindywidualizowanej architektury mieszkaniowej tej ulicy. Nieco dalej, pod numerem 6, znajduje się także gmach Collegium Chemicum Uniwersytetu Adama Mickiewicza, co pokazuje, że Grunwaldzka już w okresie międzywojennym łączyła zabudowę mieszkalną z funkcją naukową i akademicką.