kamienica, Jana Matejki 40

Kamienica przy ulicy Jana Matejki 40 w Poznaniu powstała w 1906 roku z cegły. Rejestr zabytków nie precyzuje jej stylu architektonicznego, wskazując wyłącznie rok budowy i materiał konstrukcyjny. Do rejestru wpisano ją 27 kwietnia 1999 roku pod numerem A-462. Ulica Matejki zachowała wyjątkowo zwartą, niemal w całości wpisaną do rejestru pierzeję kamienic: pod numerem 50 stoi kamienica wpisana do rejestru już na początku lat dziewięćdziesiątych, pod numerem 54 kolejna kamienica z tego samego okresu, a pod numerem 57 dalsza kamienica objęta ochroną nieco później. Kamienica pod numerem 40, wpisana dopiero w 1999 roku, należy do najpóźniej zarejestrowanych obiektów tego odcinka ulicy, mimo że jej data budowy, przypadająca na 1906 rok, sytuuje ją pośrodku chronologii powstawania sąsiedniej zabudowy. Tak konsekwentne objęcie ochroną niemal całej pierzei jednej ulicy należy do rzadszych przypadków wśród opisywanych tu adresów. Rejestr nie precyzuje przy tym stylu, w jakim wzniesiono kamienicę pod numerem 40, ograniczając jej opis do daty budowy i materiału konstrukcyjnego. Ceglana konstrukcja kamienicy pod numerem 40 jest zgodna z materiałem wskazanym w rejestrze dla zdecydowanej większości opisywanej tu zabudowy mieszkaniowej Poznania, niezależnie od dekady powstania poszczególnych budynków.