kamienica, Karola Libelta 27

Kamienica przy ulicy Karola Libelta 27 wzniesiona została w 1894 roku w stylu neorenesansowym, murowana z cegły, z charakterystyczną dla tego kierunku dbałością o symetrię i historyzujący detal elewacji, nawiązujący do wzorców architektury włoskiego cinquecenta. Do rejestru zabytków wpisano ją 26 marca 2009 roku pod numerem 738/Wlkp/A, co objęło budynek ochroną prawną wymagającą uzgadniania z konserwatorem zabytków wszelkich prac remontowych. Na tej samej posesji zachowała się także wozownia, świadcząca o tym, że pierwotne założenie obejmowało oprócz budynku mieszkalnego również zabudowę gospodarczą, typową dla zamożniejszych posesji tego okresu. W sąsiedztwie, pod numerami 31 i 33, stoją dwie wille, co wskazuje na willowy charakter tego odcinka ulicy Libelta, kontrastujący z gęstszą zabudową czynszową innych części miasta. Neorenesansowa kamienica, choć sąsiaduje z willami, sama reprezentuje typ zabudowy bardziej miejskiej, łączącej funkcję mieszkalną z reprezentacyjną fasadą frontową, charakterystyczną dla zamożnych realizacji mieszkaniowych końca XIX wieku. Obecność wozowni na tej samej posesji wskazuje, że pierwszy właściciel dysponował własnym zaprzęgiem konnym, co w tamtym okresie było oznaką zamożności i pozwala umieścić inwestycję wśród bardziej okazałych realizacji mieszkaniowych ulicy Libelta.