kamienica, Święty Marcin 39

Kamienica przy Świętym Marcinie 39 powstała w 1905 roku jako murowana z cegły budowla w stylu eklektycznym, łączącym elementy różnych porządków architektonicznych, co było powszechną praktyką w poznańskim budownictwie czynszowym początku XX wieku. Budynek pełni funkcję mieszkalną i stanowi część gęstej zabudowy pierzejowej wzdłuż jednej z głównych arterii dawnej Dzielnicy Cesarskiej. W sąsiedztwie, pod numerem 8, znajduje się inna kamienica, a pod numerem 45 kolejna, utrzymana w duchu secesji. Nieco dalej przy tej samej ulicy wznosi się gmach dawnego Banku Stowarzyszeń Krajowych, obecnie Collegium Juridicum Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, a także budynek Miejskiej Biblioteki Publicznej. Kamienicę przy Świętym Marcinie 39 wpisano do rejestru zabytków 22 października 1991 roku pod numerem A-346. Data wpisu, przypadająca niemal dziewięćdziesiąt lat po powstaniu budynku, pokazuje typowy dla Poznania model obejmowania ochroną konserwatorską zabudowy czynszowej dopiero w schyłkowym okresie XX wieku, gdy doceniono jej wartość historyczną. Fasada budynku, typowa dla eklektycznych realizacji tego okresu, łączyła zwykle elementy neorenesansowe z bogatszym detalem sztukatorskim wokół otworów okiennych, nadając kamienicom czynszowym reprezentacyjny charakter mimo ich czysto mieszkalnego przeznaczenia.