kamienica, Jana Matejki 61

Kamienica przy Jana Matejki 61 powstała w 1904 roku, z cegły, zamykając od wschodu długi ciąg zwartej zabudowy czynszowej rozciągającej się wzdłuż tej ulicy od numeru 50. Styl architektoniczny budynku nie został jednoznacznie określony w rejestrze zabytków. Obiekt pełni funkcję mieszkalną i należy do tej samej, opisanej wspólnie w rejestrze grupy budynków co kamienica pod numerem 50, kamienica pod numerem 52 oraz kamienica pod numerem 55, powstałe w bardzo zbliżonym czasie i w analogicznej technologii budowlanej. Kamienicę przy numerze 61 wpisano do rejestru zabytków 26 lutego 1993 roku pod numerem A-382, jako jeden z ostatnich budynków tego odcinka objętych formalną ochroną konserwatorską. Cała pierzeja ulicy Jana Matejki między numerami 50 a 61 stanowi dziś rzadki w skali Poznania przykład niemal w całości zachowanej, jednorodnej zabudowy czynszowej z przełomu XIX i XX wieku, wpisanej do rejestru zabytków w ramach jednej, rozciągniętej w czasie procedury. Dwanaście kamienic tego odcinka, wzniesionych przez różnych inwestorów w bardzo krótkich odstępach czasu, tworzy dziś jeden z najbardziej spójnych przykładów jednolicie zaplanowanej zabudowy mieszkaniowej tej części miasta.