kamienica, Stary Rynek 55

Kamienica przy Starym Rynku 55 w Poznaniu ma niepewne datowanie: rejestr zabytków określa je jako nieznane, podobnie jak styl architektoniczny, oznaczony w dokumentacji tym samym terminem. Materiałem konstrukcyjnym pozostaje cegła. Wikidata podaje przybliżony rok budowy na 1600, co wskazywałoby na powstanie budynku u progu XVII wieku, choć bez możliwości potwierdzenia tej daty innymi danymi w dostępnym zestawie faktów. Podobnie jak przy kilku innych budynkach tej pierzei, brak jednoznacznej klasyfikacji stylowej w rejestrze zabytków wynika zwykle z wielokrotnych przebudów, które zatarły pierwotny, czytelny dziś układ elewacji. Do rejestru zabytków wpisano kamienicę 30 listopada 1974 roku pod numerem 88. W sąsiedztwie stoją inne obiekty zabytkowe, między innymi kamienica pod numerem 28 i kamienica pod numerem 29, obie objęte odrębnymi, wcześniejszymi wpisami do rejestru zabytków. Nieopodal znajduje się także dom Grodzicki pod numerem 41, chroniony od tego samego dnia listopadowego 1974 roku co budynek pod numerem 55, co wskazuje, że oba wpisy powstały w ramach tej samej, jednoczesnej akcji dokumentacyjnej obejmującej tę część placu. Brak precyzyjnych danych o dacie i stylu nie umniejsza znaczenia obiektu jako elementu zwartej, historycznej pierzei Starego Rynku. Podobnie jak inne kamienice tego odcinka placu, budynek dokumentuje ciągłość zabudowy mieszczańskiej mimo braku pełnej wiedzy o jego najwcześniejszych dziejach.