kamienica, Święty Marcin 45

Kamienica przy Świętym Marcinie 45 wzniesiona została w 1905 roku, z cegły, w stylu secesyjnym charakterystycznym dla poznańskiej architektury mieszkaniowej pierwszej dekady XX wieku. Fasady secesyjne tego okresu odznaczały się zwykle bogatszą, roślinną ornamentyką sztukatorską oraz asymetrią kompozycji, odróżniającą je od wcześniejszych, bardziej symetrycznych realizacji eklektycznych. Budynek pełni funkcję mieszkalną i wpisuje się w historyczną zabudowę ulicy Święty Marcin, przy której zachowało się wiele obiektów objętych ochroną konserwatorską. W pobliżu stoi kamienica pod numerem 39, a dalej, w kierunku placu Adama Mickiewicza, dawny ewangelicki dom związkowy, dziś siedziba Akademii Muzycznej. Po przeciwnej stronie ulicy zachował się okazały pałac cesarski, znany jako Nowy Zamek. Kamienicę pod numerem 45 wpisano do rejestru zabytków 28 listopada 1991 roku pod numerem A-347, obejmując ją ochroną wraz z sąsiednimi budynkami tworzącymi jedną z najbardziej reprezentacyjnych pierzei śródmiejskiego Poznania przełomu XIX i XX wieku. Data wpisu, przypadająca pod koniec 1991 roku, wpisuje się w szerszy proces obejmowania ochroną konserwatorską całej historycznej zabudowy ulicy Święty Marcin, prowadzony przez poznańskie służby konserwatorskie na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku.