kamienica, ob. Teatr Nowy, Jana Henryka Dąbrowskiego 5

Kamienica, w której obecnie mieści się Teatr Nowy, została wzniesiona w 1906 roku przy ulicy Jana Henryka Dąbrowskiego 5. Budynek wzniesiono w konstrukcji ceglanej, typowej dla intensywnie zabudowywanej wówczas dzielnicy willowo-czynszowej na zachód od centrum miasta. Dokumentacja konserwatorska nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji, co zdarza się w przypadku kamienic łączących w sobie elementy różnych, trudnych do jednoznacznego sklasyfikowania nurtów historyzujących przełomu XIX i XX wieku. Pierwotnie budynek pełnił funkcję czysto mieszkalną, wpisując się w szereg kamienic czynszowych powstających wzdłuż Dąbrowskiego w tym samym okresie, w tym w sąsiedztwie dawnej siedziby Zakładu Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych pod numerem 12. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 10 sierpnia 1993 roku pod numerem A423, obejmując ochroną zarówno bryłę, jak i zachowany wystrój elewacji. Współcześnie funkcja mieszkalna ustąpiła miejsca instytucji kulturalnej: siedzibę w dawnej kamienicy znalazł Teatr Nowy, jedna z ważniejszych scen dramatycznych Poznania. W bezpośrednim sąsiedztwie zachowała się zwarta pierzeja dawnej zabudowy czynszowej, którą tworzą między innymi kamienica pod numerem 39 oraz kamienica pod numerem 86. Ich obecność pozwala dziś prześledzić rytm i skalę zabudowy tej części ulicy, ukształtowanej w ciągu zaledwie kilkunastu lat na przełomie stuleci. Podobny charakter i skalę reprezentuje stojąca opodal kamienica pod numerem 25, powstała w zbliżonym okresie intensywnej zabudowy tej części ulicy.