kamienica Oskara Hoffmana, Maksymiliana Jackowskiego 39

Kamienica Oskara Hoffmana przy ulicy Maksymiliana Jackowskiego 39 powstała w 1901 roku jako jeden z reprezentacyjnych przykładów secesyjnej zabudowy mieszkaniowej tej ulicy. Elewację wykonano w stylu secesyjnym, z charakterystycznymi dla tego nurtu falistymi liniami i roślinnymi motywami dekoracyjnymi, które w połączeniu z ceglaną konstrukcją nadawały budynkowi indywidualny, odróżniający go od sąsiednich realizacji charakter. Nazwa kamienicy pochodzi od jej pierwotnego właściciela lub inwestora, Oskara Hoffmana, co było powszechną praktyką w odniesieniu do okazalszych realizacji tego okresu, budowanych na zlecenie konkretnych, znanych w mieście osób. Ulica Jackowskiego zabudowywana była wówczas gęsto podobnymi, secesyjnymi kamienicami, wśród których zachowały się między innymi kamienica z oficynami pod numerem 38 oraz kamienica z oficyną pod numerem 3. Nieopodal, pod numerem 40, stoi także kamienica z oficynami, powstała zaledwie kilka lat później. Do rejestru zabytków kamienicę Oskara Hoffmana wpisano 28 grudnia 1995 roku pod numerem A450, obejmując ochroną konserwatorską jej secesyjną elewację jako jeden z cenniejszych przykładów architektury mieszkaniowej tego nurtu w tej części Poznania. W pobliżu, pod numerem 25, znajduje się również kamienica, reprezentująca nieco skromniejszą, choć równie charakterystyczną dla tej ulicy formę zabudowy czynszowej z przełomu wieków.