kamienica, Działyńskich 3

Kamienica przy ulicy Działyńskich 3 w Poznaniu powstała pod koniec XIX wieku, w okolicach 1900 roku, jak podaje Wikidata. Ceglany budynek nie doczekał się jednoznacznej klasyfikacji stylowej w rejestrze zabytków, jednak czas powstania sytuuje go wśród kamienic wznoszonych jeszcze w ostatniej dekadzie zaborów.

Działyńskich to krótka, ale gęsto zabudowana ulica w centrum Poznania, przy której zachowały się kolejne budynki z tego samego okresu, w tym kamienica z oficynami pod numerem 2 oraz kamienica z oficyną pod numerem 8. Razem tworzą one spójny, choć niewielki fragment historycznej zabudowy śródmiejskiej. Kamienicę pod numerem 3 wpisano do rejestru zabytków 16 grudnia 1991 roku pod numerem A350, obejmując ochroną konserwatorską jeden z ostatnich elementów tej pierzei sprzed odzyskania niepodległości. Zabudowa tego typu, powstająca na przełomie XIX i XX wieku przy krótkich, śródmiejskich uliczkach, dokumentuje proces stopniowego zagęszczania historycznego centrum Poznania, w którym wolne dotąd parcele zapełniano kolejnymi kamienicami czynszowymi o zbliżonej skali i funkcji. Bliskość tak niewielkiej, ale gęsto zabudowanej ulicy do głównych arterii śródmieścia czyniła ją atrakcyjną lokalizacją mieszkaniową mimo skromnych rozmiarów samej Działyńskich.