kamienica, Jana Matejki 51

Kamienica przy Jana Matejki 51 wzniesiona została w 1905 roku, z cegły, jako element gęstej, zwartej zabudowy czynszowej charakterystycznej dla tej ulicy na przełomie XIX i XX wieku. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego budynku, podobnie jak w przypadku większości sąsiednich kamienic tej pierzei, powstałych niemal jednocześnie i według zbliżonych, choć niepowtarzalnych projektów. Budynek pełni funkcję mieszkalną i znajduje się pomiędzy kamienicą pod numerem 50 a kamienicą pod numerem 52, tworząc razem z nimi środkową część długiego ciągu zabudowy sięgającego numeru 61. Dalej w tej samej pierzei stoi także kamienica pod numerem 53. Kamienicę przy numerze 51 wpisano do rejestru zabytków 26 marca 1992 roku pod numerem A-372, tego samego dnia co sąsiedni budynek pod numerem 50, co wskazuje na wspólne, jednorazowe objęcie ochroną konserwatorską całego, zwartego odcinka ulicy Jana Matejki. Brak indywidualnych cech stylowych, odnotowany w dokumentacji konserwatorskiej, jest zjawiskiem częstym wśród kamienic czynszowych wznoszonych seryjnie przez różnych inwestorów według zbliżonych, powtarzalnych schematów architektonicznych, popularnych w Poznaniu na przełomie wieków.