kamienica, Mostowa 16

Kamienica przy ulicy Mostowej 16 powstała w XIX wieku, orientacyjnie około 1900 roku, i wzniesiona została z cegły w stylu eklektycznym, łączącym w sobie elementy różnych historycznych porządków architektonicznych, popularnym w poznańskim budownictwie czynszowym schyłku stulecia. Budynek pełni funkcję mieszkalną i stanowi część historycznej zabudowy ulicy Mostowej, łączącej niegdyś Stare Miasto z terenami nadwarciańskimi. W pobliżu, pod numerem 1, wznosi się dawny zbór ewangelicki, dziś kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem Wszystkich Świętych, a nieco dalej stoją kolejne zabytkowe kamienice, w tym budynek pod numerem 30 i budynek pod numerem 4, a także dom pod numerem 27. Kamienicę przy numerze 16 wpisano do rejestru zabytków 1 lipca 1992 roku pod numerem A-388, obejmując ją ochroną konserwatorską jako element zwartej, historycznej zabudowy tej części Poznania, sąsiadującej z dawną świątynią ewangelicką. Ulica Mostowa, prowadząca niegdyś w kierunku przepraw przez Wartę, należała do ważniejszych ciągów komunikacyjnych staromiejskiego Poznania, co sprzyjało wznoszeniu wzdłuż niej gęstej zabudowy mieszkalno-usługowej już od schyłku XIX wieku.