kamienica Siedmiu Wdów, Pięciu Panien, Garbary 39

Kamienica Siedmiu Wdów, Pięciu Panien przy ulicy Garbary 39 w Poznaniu należy do najstarszej zabudowy tej części miasta, wzniesionej na początku XIX wieku. Niecodzienna nazwa budynku nawiązuje najpewniej do dawnej funkcji charytatywnej lub fundacyjnej, choć rejestr zabytków nie precyzuje jej dokładnego pochodzenia ani stylu architektonicznego ceglanego gmachu.

Garbary należą do najstarszych ulic Poznania, biegnących wzdłuż dawnego koryta Cybiny w stronę Śródki, gdzie zachował się zwarty zespół historycznej zabudowy. W sąsiedztwie stoją między innymi dawny kapitanat portowy pod numerem 102, zespół kościelno-klasztorny przy numerze 22, obejmujący kościół pod wezwaniem świętego Franciszka i klasztor, a także gimnazjum Marii Magdaleny pod numerem 24. Kamienicę Siedmiu Wdów, Pięciu Panien wpisano do rejestru zabytków 20 lutego 1960 roku pod numerem A36, obejmując ochroną jeden z najbardziej charakterystycznych nazwą budynków tej ulicy. Charakterystyczna nazwa, obecna w rejestrze do dziś, sprawia, że budynek ten wyróżnia się pamięciowo na tle licznych bezimiennych kamienic sąsiedniej zabudowy Garbar. Taka indywidualizacja pojedynczego budynku nazwą własną należała w tej części miasta do rzadkości.