kamienica, Szkolna 17

Kamienica przy ulicy Szkolnej 17 w Poznaniu wzniesiona została w 1900 roku, murowana z cegły, w stylu secesyjnym. Data budowy potwierdzona jest zarówno w dokumentacji konserwatorskiej, jak i w danych powiązanych z obiektem, co czyni ją jednym z niewielu wpisów w tej okolicy o precyzyjnie ustalonym roku powstania. Do rejestru zabytków kamienicę wpisano decyzją z 10 listopada 2004 roku, otrzymując numer 205/Wlkp/A. Ochrona konserwatorska obejmuje bryłę budynku wraz z secesyjnym detalem elewacji, charakterystycznym dla przełomu XIX i XX wieku, kiedy to styl ten zdominował nową zabudowę mieszczańską w wielu miastach zaboru pruskiego. Przy tej samej ulicy, pod numerem 4, znajduje się inna kamienica, wpisana do rejestru znacznie wcześniej. Pod numerem 8/12 mieści się dawny klasztor karmelitanek, obecnie szpital imienia Józefa Strusia, a pod numerem 5 stoją tak zwane kamienice Deierlinga. Sąsiedztwo secesyjnej kamienicy z 1900 roku z dawnym zespołem klasztornym oraz starszą zabudową mieszczańską pokazuje, jak różnorodna chronologicznie i stylistycznie jest zabudowa ulicy Szkolnej, obejmująca obiekty od średniowiecza po początek XX wieku. Zgodność daty budowy podanej w dokumentacji konserwatorskiej z danymi powiązanymi z obiektem czyni tę kamienicę jednym z rzadszych przypadków w rejestrze, gdzie rok powstania budynku nie budzi wątpliwości interpretacyjnych ani rozbieżności między niezależnymi źródłami. Secesyjny detal elewacji, typowy dla przełomu stuleci, obejmuje zwykle bogatą ornamentykę roślinną oraz asymetryczne, faliste linie kompozycyjne, odróżniające tego rodzaju kamienice od wcześniejszej, bardziej stonowanej zabudowy historyzującej.