kamienica, Seweryna Mielżyńskiego 18

Kamienica przy ulicy Seweryna Mielżyńskiego 18 powstała w 1905 roku jako murowana z cegły budowla w stylu neobarokowym, nawiązującym formami do bogato zdobionej architektury baroku, co w tamtym okresie było jednym z popularniejszych kierunków w zabudowie mieszczańskiej Poznania. Neobarokowe fasady odznaczały się zwykle rozbudowanym detalem sztukatorskim, obramieniami okiennymi i akcentowanymi ryzalitami, nadającymi budynkom reprezentacyjny charakter. Obiekt pełni funkcję mieszkalną i sąsiaduje bezpośrednio z kamienicą pod numerem 20, powstałą w podobnym okresie. W niewielkiej odległości znajduje się także okazały gmach Towarzystwa Przyjaciół Nauk pod numerami 27/29 oraz słynny Powszechny Dom Towarowy Okrąglak przy numerze 14, jeden z symboli powojennej modernizacji tej części ulicy. Kamienicę przy numerze 18 wpisano do rejestru zabytków 29 listopada 1991 roku pod numerem A-348, obejmując ją ochroną konserwatorską jako element mieszczańskiej zabudowy centrum Poznania z początku XX wieku. Rejestrowy numer A-348 obejmuje sam budynek mieszkalny, wzniesiony z cegły w typowej dla tamtego okresu technologii budowlanej, pozwalającej na wznoszenie wielokondygnacyjnych kamienic czynszowych o solidnej, trwałej konstrukcji. Ochrona konserwatorska objęła go pod koniec 1991 roku, w ramach szerszego procesu dokumentowania zabudowy tej części śródmieścia.