kamienica, Stanisława Wyspiańskiego 10

Kamienica przy ulicy Stanisława Wyspiańskiego 10 w Poznaniu powstała w 1905 roku z cegły. Rejestr zabytków nie podaje dla niej stylu architektonicznego, ograniczając opis do daty budowy i materiału. Wpisu do rejestru dokonano 5 marca 1993 roku, nadając budynkowi numer A-409. Pod numerem 27 tej samej ulicy zachował się rozbudowany zespół szkolny, obejmujący między innymi drugi budynek szkolny, budynek szkolny oznaczony jako czwarty oraz salę gimnastyczną, wpisane do rejestru już w połowie lat osiemdziesiątych. Nieco dalej, pod numerem 15, stoi kolejna kamienica, objęta ochroną dwa lata po opisywanym budynku. Sąsiedztwo zwartej zabudowy mieszkaniowej z dużym kompleksem oświatowym pokazuje, że ulica Wyspiańskiego w momencie powstawania tych obiektów pełniła funkcję mieszaną, łączącą zabudowę czynszową z infrastrukturą szkolną. Skromny zakres danych rejestrowych dla samej kamienicy, ograniczony do roku budowy i materiału, kontrastuje z rozbudowaną dokumentacją towarzyszącego jej zespołu szkolnego, co odzwierciedla odmienny charakter obu rodzajów obiektów. Kamienica pod numerem 10 została wpisana do rejestru zabytków później niż większość elementów sąsiedniego zespołu szkolnego, co pokazuje, że proces obejmowania ochroną tej ulicy postępował od obiektów instytucjonalnych ku zwykłej zabudowie mieszkalnej.